| |
Chwała
I nie ma żadnej winy Stworzyciela, kiedy stwo¬rzenia nie czynią tego, co powinny. Przeciwnie, odbiera On chwałę, ponieważ wtedy cierpią to, co powinny. Skoro ciebie chwalą z tego powodu, że widzisz to, co powinieneś czynić — a przecież widzisz to jedynie w Tym, który jest niezmienną Prawdą — o ile większa jest chwała Tego, —— : . 1 _ który kazał ci chcieć, dał siłą wykonania i nie puści bez¬karnie nieposłuszeństwa. Bo jeżeli każdy powinien zwróć¬cie to, co otrzymał, i jeżeli człowiek został stworzony w taki sposób, że grzeszy z konieczności, to grzech jest jego powinnością. A więc grzesząc spełnia to, co po¬winien. Takie twierdzenie jest przeciwne poczuciu moralnemu. Własna natura.nie zmusza nikogo do grzechu. Ale cudza także nie zmusza, gdyż nikt nie grzeszy, kiedy znosi to, czego nie chce. Jeżeli znosi sprawiedliwie, nie grzeszy przez to, co obecnie musi znosić wbrew swej woli, lecz zgrzeszył przedtem, ponieważ z własnej woli postąpił w taki sposćib, że słusznie musi znosić teraz to, czego nie chce; jeżeli zaś znosi niesprawiedliwie, jak może grzeszyć? Przecież grzechem jest postępować niesprawiedliwie, a nie znosić niesprawiedliwość. Kogo zaś nie zmusza do grze- chu ani własna, ani cudza natura, pozostaje tylko, że grze- szy on z własnej woli. Jeżeli przypisujesz grzech Stwórcy, uniewinniasz grzesznika, który spełnił tylko zamiary swego Stworzyciela. I jeżeli możesz bronić go sprawiedliwie, to jest on naprawdę niewinny. Gdzież zatem grzech, który chcesz przypisać Stwórcy? A więc zawsze chwalmy Stwór- cę bez względu na to, czy można obronić grzesznika, czy nie można. Bo nie jest on grzesznikiem, jeżeli można obro- nić go sprawiedliwie; chwal więc Stwórcę.
Ben 10 | Fajne obrazki i animacje | hestia